Tahir Hafız kahveyi kapatıp yola çıktı
Yakından bir ses duydu durdu baktı Mehmetmiş
Tabancaya güvenip yola bastı
Mehmet suyu sen kestin diye bir tokat attı
Şanını düşürüpte Tahir Hafız dönmedi
Ayırmaya hiç kimseler gelmedi
Akıbet ne olacak Mehmet onu bilmedi
Dereye yuvarlandı ikiside ölmedi
Hiç kimseye yandım gelin demedi
Aslan Tahir Hafız Mehmetime ne yaptın
Sevenlerin anlına kara yazmalar taktın
Kuru Mustafa getirip lüks tuttu
Hüseyin daha ölmedin mi diye taş attı
Yüzündeki kanları sildi baktı
O zaman aslan Tahir kanmaz uykuya yattı
Dümbereğin yollarında baykuşlar öter
Derede akan kandan dumanlar tüter
Bize sebep olanlar olsun bizden beter
Bu acı Dümbereğe ebedi yeter
NOT: Bu şiir 1945’li yıllardan günümüze ulaşmıştır. O günlerde çocuk olan kişilerden sözlü olarak söylendiği gibi yazılmıştır.
Süleyman Özentürk Arşivinden
|
